مخصوص اعضای ویژه 
 سلام اقای مدائنی عزیز وقتتون بخیر خسته نباشید.
اقای مدائنی برداشتی که من از حرفتون کردم یه ذهنیتی برام ایجاد شد که چه زمانی میتونم از این روش استفاده کنم(اینکه بیام و دیتام رو داخل یه لیستی بریزم که موقتا برام نگهشون داره) بنده نظرم مطرح میکنم ممنون میشم درست بودن یا نبودنش رو بهم بگید.
ما تقریبا دو نوع دیتا از لحاظ حجم داریم، هرکدوم از این دو نوع دیتا انواع مختلفی داره.
دسته اول:یه سری دیتا هایی هستن که قابل حدس هستن یا توسط خود ما سقفی که میتونه داشته باشه محدود شده، یعنی میتونیم حدس بزنیم تقریبا چقدر هست تعداد و یا حجمشون .
به عنوان مثال تخصص های یک پزشک
و یا شاخه های تحصیلی یه رشته .
و یا اینکه دیتای ما کنترل شده باشه یه ماکسیموم خودمون براش در نظر گرفته باشیم.
و توی همین دسته اول دیتا های قابل حدسمون یا کم هستن یا متوسط و یا زیاد.
اگه دیتای این دسته اولی که داریم کم باشه ، نیازی نیست که داخل رم نگه داری کنیم به طور موقت، چون حجم کمی دارن ،ولی از طرفی هم نباید گول این و بخوریم که همین دیتا های کوچیک رو هم انباشته باشن و تبدیل به یه دیتای بزرگی بشن.
و یه سری دیتا ها هم توی همین دسته اول هستن که حجم و تعداد متوسطی دارن که بر اساس صلاح دید میتونیم یا روی رم موقتا قرارش بدیم یا به طور مستقیم هر سری دیتا رو واکشی کنیم.
یه سری دیتا هایی هم توی این دسته اول هستند که دیتای بزرگی اَند و اینا قاعدتا باید یک بار واکشی بشن و هر بار که نیازشون داشتیم از روی رم خونده بشن.
دسته دوم دیتا هایی هستن که اصلا قابل پیش بینی نیستن دائم متغیر هستن
این نوع دیتا ها هم به نظر بنده باید تفکیک بشن اگه تعدادشون خیلی زیاد هست یه بخشی از دیتا همون موقع واکشی بشه و بخش دیگه هم روی رم قرار بگیره که تعادل حفظ بشه .
به نظرم قبل از هر واکشی اطلاعاتی که میخوایم انجام بدیم از خودمون بپرسیم که دیتای مد نظر ما توی کدوم دسته از دیتا ها هست.
در جمع بندی نهایی به نظرم این کار ها مهندسی کردن یه برنامه هست. مثل یه ساختمانی که داره ساخته میشه تمام فشار ها باید تقسیم در هر نقطه ای بشه که بتونه پایدار بمونه
ممنونم از تدریس خوب و توجه شما ، این اصولی که یاد دادید خیلی مفید بود در بهینه سازی
پایدار باشید🙏🙏
